viernes, 22 de julio de 2011

Epilepsy is Dancing (by Antony & The Johnsons)


Epilepsy is dancing
Shes the Christ now departing
And Im finding my rhythm
As I twist in the snow

All the metal burned in me
Down the brain of my river
That fire was searching
For a waterway home

I cry glitter is love!
My eyes pinned inside
With green jewels
Hanging like Christmas stars
From a golden vein

As I came to a screaming
Hold me while Im dreaming
For my fingers are curling
And I cannot breathe

Then I cried in the kitchen
How Id seen your ghost witching
As a soldering blue line
Between my eyes

I cry glitter is love!
My eyes
Pinned inside
Sea green jewels
Hanging like Christmas stars
From a golden vein

Cut me in quadrants
Leave me in the corner
Oh now its passing
Oh now Im dancin

lunes, 11 de julio de 2011

Sobran Palabras

Chámaa cuando non estea. Acode á súa cita. Un ramo de rosas brancas non será suficiente e caerá tornado en desgarrados petalos roxos poseídos por inocentes anxos. Prega, suplica unha cita máis ao candil dos seus ollos tristes pola primavera que non viu e o estío que sufriu. Non deixes, froito da adversidade, de man da loucura o teu soño. Pola contra, contas a unha botella de viño cada un dos grolos que te debe a súa prima-irmá. E a cada cal, vas facendo memoria da que perdiches: seu sabor, súa menciña. Sobran as palabras.

Michel Foucault en "La vida de los hombres infames"


«Lo que constituye a un ser humano con limitaciones en un monstruo, no es simplemente la excepción con relación a la forma de la naturaleza de la especie, es la gran conmoción que provoca en las regularidades jurídicas».

Guillaume Apollinaire: El Poeta-Pintor

(...) El caso extremo de imbricación entre pintura y poesía los constituyen los “caligramas” en los que las letras del texto forman un dibujo alusivo a su contenido. Este acercamiento de la poesía a la pintura queda así como el aporte más significativo de esta corriente. (...)






jueves, 30 de junio de 2011

Da Vida e Viceversa


Hai uns intres lin na rede: "a vida, a felicidade, consiste en ter alguen quen amar, alguen que te ame, algunha cousa a facer e algunha cousa a esperar".
Pero no fondo, que e a vida?; un puñado de mentiras, unha cancion triste, uns anos de despedida...



miércoles, 22 de junio de 2011

Disque


Non há porqué escribir poesía dende a tristura. Non é obrigado escribila en verso. Non é verdade. Tampouco é preciso escribila namorado. É por iso verdade? Non sei se estou acertado. Non é verdade que aturo túas dores, así e todo son o teu amigo máis destacado.

miércoles, 1 de junio de 2011

"Monstrum epilepticus"


De la almohada a los pies, dando vueltas en la cama no consigo dormir. Tengo miedo. No dejo de pensar en sus visitas nocturnas inesperadas, cuando zarandea con fuerza mis extremidades a su antojo. El pánico me aborda cuando un minuto, solamente un minuto basta para darme cuenta de que ya ha dejado su diabólico regalo. Fatalmente, con resignación, lo abro sin el más mínimo reflejo de clemencia por su parte. De todos modos, me reconforta saber que a media noche ya ha huido con sus cuernos afilados, su tridente escondido entre una ensangrentada capa del mismo color aunque con un semblante tan despiadado e inhumano como nunca. Hasta la próxima.