Mostrando entradas con la etiqueta relatos. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta relatos. Mostrar todas las entradas

martes, 22 de octubre de 2024

Finalista en el "III Certamen Internacional de Microrrelato Jorge Alonso Curiel" 2024

Después de la participación de 1.915 obras desde varios países en este certamen, estoy muy orgulloso de haber quedado entre los 27 finalistas con mi obra "Sábado de luto y fiesta".


Sábado de luto y fiesta


Mamá.

—¿Qué, cariño?

—¿Me dejas salir el próximo sábado a la noche?

—¡Por encima de mi cadáver!

—Papá.

—¿Qué, hija?

—¿Me dejas salir el próximo sábado a la noche?

—¡Cuando los cerdos vuelen!

Aquella noche, estaba la zona de marcha más llena que ningún otro sábado. La verdad, fue sorprendente ver esos extraños gorrinos alados sobrevolando el féretro en el funeral de mi madre.





miércoles, 14 de agosto de 2024

lunes, 31 de julio de 2023

Cien Segundos


Se miraron incesantemente durante 100 segundos. No le gustó lo que vio y el espejo se dio media vuelta.

lunes, 20 de marzo de 2023

Onde o Verde Perde a Vista

 


Aló onde o verde perde a vista, trala húmida calixe, ameazan, quizabes, choronas de algodón na cidade dourada. Dunhas enchouparanme; doutras bateran sen éxito contra meu témero paraugas.

lunes, 5 de diciembre de 2022

You keep me warm


As summer gives way to autumn my mind still dares to walk barefoot, even if sometimes it gets freeze. So I also get completely cold. I mean, lost. I feel as stuck as numb. I'm caught in the crossfire. But it's you who keeps me warm and helps me to find me again.




 

lunes, 4 de julio de 2022

Pastel de zanahoria con helado de mango

Ayer brindamos por comernos eternamente. Y pasaron los años convirtiéndonos en postre almibarado ("Pastel de zanahoria con helado de mango"). 




sábado, 23 de abril de 2022

Despierto


Las horas pasan y conduce mi alma la locura. De repente, la luz ilumina mi caverna. Me asusto, lloro, río... Despierto. Un libro vino a verme. 



lunes, 12 de abril de 2021

Gritos desesperados

"Gritos desesperados": Unha pequena aportación  para lembrar unha grande batalla pandémica. Agradezo á Editorial Galaxia e á Deputación de Pontevedra a oportunidade de participar no libro "Tes cinco minutos" do primeiro curso da Escola de Letras xunto coas miñas compañeiras e os meus compañeiros.





domingo, 21 de febrero de 2021

martes, 5 de enero de 2021

El Primer Día de 2021

"Unos celebraban mi nacimiento, otros
renegaban de la nueva esperanza".
Fue así el primer día de 2021.
  

jueves, 31 de diciembre de 2020

Camiño ó 2021

 Como os desexos son esperanza, camiño ó novo ano espero. Espero bicos de sabores, sen máscara, of course, unha chuvieira de serpentinas de colores mollando meu corpo nu, grilandas ben floreadas penduradas dos corazóns. Cantas apertas nos debemos...



jueves, 13 de agosto de 2020

Yo Zurdo


Dicen que los zurdos son muy creativos. Bueno, yo lo de la mala letra LO VOY SALVANDO BIEN ASÍ. Hombre, es verdad que escribiría mejor de ahcered a adreiuqzi. Ya sabes, como el árabe o el hebreo.

En el trabajo no me va mal. Utilizo mi desarrollado pensamiento divergente para alcanzar a comprar unas tijeras para zurdos. Este año con la extra de navidad intentaré hacerme con un afilalápices eléctrico. Rogaré también a SSMM que me traigan el teclado para zurdos con el que tanto he soñado. ¿En casa?, como siempre. Después de tantos años todavía no soy capaz de abrir una lata sin romperla o cortarme.

Como te decía, creatividad en estado puro. 

lunes, 10 de agosto de 2020

Si te Dicen que Caí

 

Si te dicen que caí,
deja que la lluvia moje otra vez y,
al comienzo de la primavera,
volverás a verme crecer.

jueves, 30 de julio de 2020

Por eso en su memoria



Por eso el corazón duele tanto. 
Por eso el corazón mata por su gloria. 
Por eso el corazón guarda en su memoria.


A One Horse Town

Always do the same here.
Each day ain't different from the others.
Far from my family, my own home, my only friend.
Yes, you're right. My mind is now a kinda one horse town.

martes, 28 de abril de 2020

El Hotel

Tanto tiempo sin besarte, abrazarte, ni siquiera tocarte...

Dicen los doctores que pronto saldrás de allí. Yo aquí, tan solo, encerrado entre cuatro paredes que te añoran y me abrazan en tu nombre cada mañana. Regando con lágrimas de ayer, entre conversaciones con el espejo, las plantas que dejaste por regar.


Pero, quiero que sepas que guardo muchas cosas que nunca hicimos juntos para ti. Porque, cuando el sol vuelva a brillar, aprenderás qué es la alta cocina, te enseñaré bailes de salón (y de balcón) y, todos los días, dormiremos en la habitación más lujosa del hotel. Nuestro hotel.

viernes, 10 de abril de 2020

"Resistiré"

Con cen primaveras que ambas fiestras viran e máis forza ca nunca, non deixaba de bater as mans en aplauso por aqueles que, tempo despois, certificarían a defunción. Tirado no balcón da casa na máis absoluta soidade. "Resistiré" foi a banda sonora da miña morte.

miércoles, 18 de marzo de 2020

Unha Cidade no Peto

Asomado á cidade, a fiestra está baleira. O medo de onte agocha criaturas no seu peto. Pero a cidade non acouga. Coas mans ben limpas, ao anoitecer baleira o seu peto de heroes en silencio aclamados por almas agradecidas.