Mostrando entradas con la etiqueta poesía. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta poesía. Mostrar todas las entradas

sábado, 17 de mayo de 2025

Letras Galegas 2025

 


Que non se acaben as historias, esas que non han de se escribir xamais, esas que até ó de agora fixeron as cantareiras viaxar de boca en boca coa pandeireta na man. 

FELIZ DÍA DAS LETRAS GALEGAS!



lunes, 31 de julio de 2023

Cien Segundos


Se miraron incesantemente durante 100 segundos. No le gustó lo que vio y el espejo se dio media vuelta.

lunes, 20 de marzo de 2023

Onde o Verde Perde a Vista

 


Aló onde o verde perde a vista, trala húmida calixe, ameazan, quizabes, choronas de algodón na cidade dourada. Dunhas enchouparanme; doutras bateran sen éxito contra meu témero paraugas.

lunes, 5 de diciembre de 2022

You keep me warm


As summer gives way to autumn my mind still dares to walk barefoot, even if sometimes it gets freeze. So I also get completely cold. I mean, lost. I feel as stuck as numb. I'm caught in the crossfire. But it's you who keeps me warm and helps me to find me again.




 

lunes, 4 de julio de 2022

Pastel de zanahoria con helado de mango

Ayer brindamos por comernos eternamente. Y pasaron los años convirtiéndonos en postre almibarado ("Pastel de zanahoria con helado de mango"). 




martes, 17 de mayo de 2022

Letras Galegas 2022

 

"Galicia é infinda!
Nosa Galicia é máis ca toda a Terra.
Non é xa o cativo currunchiño
que din escolas vellas.
Cómprenos desbotar antigos erros
fillos de mente estreita:
Galicia é infinda!"
(Florencio Delgado Gurriarán)

Nosa Terra é máxica. Nosa lingua é maxia, nosa baralla cóntase por letras e nós temos o truco nas nosas mans. 

lunes, 12 de abril de 2021

Gritos desesperados

"Gritos desesperados": Unha pequena aportación  para lembrar unha grande batalla pandémica. Agradezo á Editorial Galaxia e á Deputación de Pontevedra a oportunidade de participar no libro "Tes cinco minutos" do primeiro curso da Escola de Letras xunto coas miñas compañeiras e os meus compañeiros.





domingo, 21 de febrero de 2021

lunes, 10 de agosto de 2020

Si te Dicen que Caí

 

Si te dicen que caí,
deja que la lluvia moje otra vez y,
al comienzo de la primavera,
volverás a verme crecer.

jueves, 30 de julio de 2020

Por eso en su memoria



Por eso el corazón duele tanto. 
Por eso el corazón mata por su gloria. 
Por eso el corazón guarda en su memoria.


A One Horse Town

Always do the same here.
Each day ain't different from the others.
Far from my family, my own home, my only friend.
Yes, you're right. My mind is now a kinda one horse town.

domingo, 17 de mayo de 2020

Lingua Infinita


É, se vos digo que o galego é miña lingua nai, unha mentira. 
E se vos digo que o galego é unha lingua infinita? Non hai en todo o planeta quen non a trate ou a bendiga! 
É na lingua de Calero onde me eu criei. Miñas veciñas o falaban tamén. 
E se vos digo que foron carballos,castiñeiros, chorimas e froumas quen me viron crecer?
Galego é morriña e saudade pra me eu percorrer.



(Carvalho Calero-Letras Galegas 2020)


domingo, 3 de mayo de 2020

Día de la Madre

La mañana que lo supe, mayo crecido, tu aroma inundaba parques y jardines. Rosa de buena estirpe me brotaste de entre tus tallos.


miércoles, 18 de marzo de 2020

Unha Cidade no Peto

Asomado á cidade, a fiestra está baleira. O medo de onte agocha criaturas no seu peto. Pero a cidade non acouga. Coas mans ben limpas, ao anoitecer baleira o seu peto de heroes en silencio aclamados por almas agradecidas.

lunes, 6 de enero de 2020

Viene y Va

Cierro los ojos y su voz me susurra agua de mar en calma que viene y se va, viene y se va.

viernes, 3 de enero de 2020

Diluvio

Así son eu.
No último dos meus comezos,
un diluvio de augas tristes,
morriña doce de mar salgado,
unha bágoa solteira arrebatada polo vento.

Confundido.

Es ti quen fai dos meus anos
pasar por min lonxe da procura do soño imposible.

Acertado.

Xuntos pasamos os anos vivíndonos.
Verdade, soño soñado?

sábado, 14 de diciembre de 2019

Cartas al Hijo

Víveme ahora como tantos días te he nacido.
Aunque sea hoy mi último día, víveme despacio, en cuerpo y alma, hasta que el sol, cegado por tu último aliento, cierre la puerta.

lunes, 22 de abril de 2019

Dulce Primavera


Las olas acarician su cara mientras el aire fresco inunda su corazón
Nunca he viajado tan ligero de equipaje
El sol dibuja mi silueta en la arena cual pena huye de su existencia
Bello era su cuerpo cubierto de tan dulce primavera


jueves, 27 de diciembre de 2018

miércoles, 5 de diciembre de 2018

Tranquilidade

A túa pel de uva tenra. 
A tranquilidade de traballar meus dedos para escribirte. 
Meu amor.

Resultado de imagen de caricia